Ο Νίκος Σφηνιάς είναι ένα στολίδι για τον τόπο μας κι ένα φαινόμενο θα τολμήσω να πω της κρητικής λογοτεχνίας. Μου θυμίζει εκείνα τ' αγριοχάρακα που στέκουνε σαν καβαλάρηδες απάνω στα κορφάλια, τόσο περίτεχνα λαξευμένα από τσ' ανέμους, τσι βροχές και τσι καιρούς π' ο χρόνος τα 'καμε να ξεχωρίζουνε το δίχως άλλο απ’ όλα τ' άλλα χαράκια τ' αοριού. Για μένα ο Σφηνιάς κρύβει στα φυλλοκάρδια ντου μια σπάνια ευαισθησία, την οποία εκφράζει με τον ιδιαίτερο λυρισμό που τόνε διακατέχει, χρησιμοποιώντας τη μυριόχρωμη και πολύτιμη διάλεκτο του τόπου μας.
Ένας τροβαδούρος λαγουτάρης που κρύβει μέσα στην ψυχή του, την γνήσια ψυχή της Κρήτης, ένας συνεχιστής που κουβαλεί και διασκορπά 'πο μέσα ντου το πνέμα των προγόνων ντου, με τη δική του φωνή, μ' αυτή την ήρεμη και γεμάτη σεβασμό κι αυθεντική στάση που πορπατεί στις μέρες του καιρού ντου. Θα μπορούσα να πω πως ο Σφηνιάς είν' ένα συνονθύλευμα αοριού και θάλασσας, Άνοιξης και χειμώνα, καλοκαιριάς και χινοπώρου, γιατί καθώς ξοδιάζεσαι μέσα στα ποιητικά ντου αποστάγματα, διαπιστώνεις ότι όλες οι εποχές ζωντανεύουνε μέσα από τον λόγο ντου.
Τα πιο πολύτιμο όπλο των Κρητών του σήμερα, και βάζω και τον εαυτό μου μέσα σ' αυτούς, δεν είναι άλλο απ' το λόγο μας, απ' την στάση μας στον κόσμο, απ' το τραγούδι μας κι απ' την ευαισθησία που δείχνομε απέναντι στην σκληρότητα της εποχής που ζούμε. Κι αν λάβομε υπόψιν τα παραπάνω, μπορούμε να πούμε ότι ο Νίκος Σφηνιάς πορπατεί πάνοπλος στο δρόμο που χαράζει η πένα του λαγούτου ντου κι η πένα τση ψυχής του, διασχίζοντας τις συμπληγάδες του πόθου ντου με αγέρωχη σιγουριά. Αισθάνομαι μια τόσο βαθιά συγκίνηση όταν τον διαβάζω, που είναι αδύνατο να περιγράψω αυτό το συναισθήμα που γεννιέται μέσα μου κάθε φορά.
Νιώθω από τους τυχερούς που πρωτοδιάβασα το έργο ντου κι απ' τους ευλογημένους μαθώς που γράφω δυο λόγια σ’ αυτό το πρώτο του ποιητικό έργο, γιατί ο λόγος του ενός έγινε μέσα απ' την αυτή την εσμιγιά καθρέφτης τ' άλλου κι αυτό είναι αναμφίβολα το πιο σπάνιο δώρο μεταξύ των ποιητών. Εύχομαι να 'ναι καλοτάξιδο, οι ρίζες ντου να φτάξουνε στις ρούγες του πλανήτη κι εύχομαι επίσης το τελευταίο βιβλίο που θα γράψω, να μοιάζει με το πρώτο που έγραψε ο Σφηνιάς.
Σταύρος Τζανής
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
1 ΤΣΗ ΘΥΜΗΣΗΣ
3 ΤΣ’ ΕΠΙΜΟΝΗΣ
5 ΤΣΗ ΞΕΝΗΤΕΙΑΣ
7 ΤΣ’ ΟΜΟΡΦΙΑΣ
9 ΤΟΥ ΒΑΡΟΤΡΑΜΑΤΙΣΜΕΝΟΥ
11 Η ΤΣΙΤΑ ΚΙ Ο ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ
14 ΤΣ’ ΑΓΑΠΗΣ
17 ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ
18 ΤΟΥ ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΟΥ
20 ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ
23 ΤΟΥ ΠΑΡΑΠΟΝΟΥ
26 Ο ΚΩΣΤΑΝΤΗΣ ΚΑΙ Τ’ ΟΝΕΙΡΟ
30 ΤΣΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑΣ
31 ΤΣΗ ΜΟΝΑΞΙΑΣ
33 Ο ΓΕΡΟΣ ΚΙ Ο ΣΠΟΥΡΓΙΤΗΣ
42 ΤΟΥ ΜΠΑΞΕ
44 ΤΟ ΦΙΛΙ
55 ΓΛΩΣΣΑΡΙ
